Bakel

In 1931 bestond zowel in Bakel als in Milheeze ëen brandweercorps”, maar in 1932 moest men toch nog de hulp inroepen van de Helmondse brandweer bij een “catastrophale brand, waarbij 6 woningen in de Dorpsstraat in asch werden gelegd”.

In 1937 deed de Bakelse brandweer een grote sprong voorwaarts met de aanschaf van een nieuwe tweewielige 4-cilindrische Ford-motorspuit. Verder kreeg men de beschikking over een manschappenauto, uniformen en helmen. Met dit materiaal en spullen geleend van de Helmondse brandweer werd o.l.v. brandweercommandant M.v.d.Eikhof deelgenomen aan “een grote brandweerwedstrijd, waar tot ieders verbazing de eerste prijs behaald werd. Vermoedelijk heeft het feit dat de Bakelse spuitgasten als enigen bij deze wedstrijden, waarbij het vooral op snelheid aankwam, zich ontdeden van hun zware schoeisel, en “op de sokken” deelnamen, de doorslag gegeven!

Voor de vergoedingen hoef je ook in de 21^e eeuw niet bij de brandweer te gaan, maar ze zijn wel wat hoger dan in 1946. Toen kreeg een onderbrandmeester een vaste vergoeding van ƒ 30,- en een uurvergoeding van ƒ 1,25. Een brandwacht 2^e klasse moest het doen met een vergoeding van ƒ 15,- en een uurloon van ƒ 1,-.

Op 28 september 1948 rukte de brandweer uit voor een “groote brand uitslaand” in de boerderij van H. van Vijfeijken aan de Molenhof te Deurne. Lees het volgende verslag.

De brand brak uit in een vrij van de boerderij staande schuur vermoedelijk door zelfontbranding van een benzinemotor bij gebruik ten behoeve van de dorsmachine. De schuur stond ongeveer 4 m van de boerderij verwijderd. Wegens de ligging van de boerderij halverwege tussen Bakel en Deurne werd de brandweer te Bakel gealarmeerd door de bewoner van de boerderij, die daartoe per fiets naar Bakel moest komen. De brandweer rukte onmiddellijk uit en gaf de melding per dringend telefoongesprek door aan de burgemeester van Deurne. Vermoedelijk ½ uur na het uitbreken van de brand arriveerde de brandweer en gaf met dubbele stralen water, uit een op ongeveer 100 m afstand gelegen riviertje. De oude boerderij, die evenals de schuur “met stroo gedekt was”, stond inmiddels geheel in vlammen, zodat zij niet meer te redden was. Verbrand werd mede de gehele graan- en hooioogst, landbouwmachines en een gedeelte van de inboedel. De schade wordt naar verluid slechts voor een percentage door verzekering gedekt. De brandweer van Deurne nam te ongeveer 12.15 u het blussingswerk over.

Sinds 1956 beschikt het korps over een “neveltankwagen” 

“De heer J. Koppens, sedert begin 1957 als opvolger van de heer H. Habraken, commandant (in de rang van adjunct-hoofdbrandmeester) gaat trots op zijn korps waarin een uitstekende geest heerst en op de prima uitrusting die geheel is aangepast aan de eisen des tijds”.

Ook in 1958 was het feest voor de Bakelse brandweer. Opnieuw werd de eerste prijs veroverd op de kringwedstrijden te Eindhoven, dit o.l.v. bevelvoerder J. Lenssen, die voor dit resultaat “wekelijks met zijn manschappen had geoefend”. Dit was aanleiding voor een complete receptie met speeches van de burgemeester, felicitaties van ambtenaren, van de bovenmeester en een heuse serenade door de Harmonie!

In 1972 vierde commandant J. Koppens zijn 40(!)-jarig jubileum bij de brandweer. Hij nam tevens afscheid en in zijn plaats werd Jan Lenssen tot commandant benoemd. Hij zou aanblijven tot 1988. Zijn taak werd overgenomen door Willem Adriaans, de laatste commandant van het zelfstandige Bakelse korps. Bij de gemeentelijke herindeling werd Jan Geerts commandant in Gemert, Bakel en De Rips.

In 1973 werden café Het Gammel Geval en twee woonhuizen gedeeltelijk door brand verwoest. De bovenverdieping brandde geheel uit, maar de brandweer wist de benedenverdieping te behouden.

In 1975 woedde in De Stippelberg een van de grootste bosbranden die Bakel ooit meemaakte. Door het extreem droge voorjaar waren de bossen natuurlijk uiterst vatbaar voor brand. Hoewel aanvankelijk uitgegaan werd van brandstichting is de oorzaak niet met zekerheid bekend, maar op 11 mei stond niet minder dan 300 tot 400 ha bos, heide en buntgras in lichterlaaie. De brand werd bestreden door 70 brandweerlieden met 12 bluswagens van de korpsen Bakel, De Rips, Gemert, Beek en Donk, Aarle-Rixtel, Lieshout, Mierlo, Helmond, Eindhoven en Oirschot. Bovendien werd meegeholpen door een peloton militairen van vliegbasis De Peel en uit Oirschot. Bijna dreigde het voor een brandweerman uit Lieshout nog verkeerd af te lopen. Hij werd liggend op de grond en bevangen door de rook, net op tijd gevonden met de brandslang in zijn hand.

Op 2 september 1977 werd in Bakel de nieuwe kazerne geopend. Een geweldige vooruitgang vergeleken met de loods naast de Boerenbond waar de spuitgasten het daarvoor mee moesten doen. Die loods was al wel een hele verbetering vergeleken met het optrekje in de Julianastraat en nog eerder bij de koster!

Voortaan beschikte Bakel over een echte brandweerkazerne en een heus instructielokaal.

In 1978 kregen enkele Bakelse spuitgasten sterallures doordat het Bakelse korps figureerde in de televisiefilm “Marco de hond”.   

Op 9 augustus 1979 was Bakel in rep en roer door de grote brand in het oude bejaardenhuis. Het bejaardenhuis was al langer omstreden. Voor- en tegenstanders van slopen lagen met elkaar in de clinch. Toen ook nog de Bakelse brandweer op die dag afwezig was door een wedstrijd te Gemert, staken allerlei geruchten, als zou er boze opzet in het spel zijn, volop de kop op. Na 24 uur echter kon de politie de daders al achterhalen.. De brand bleek veroorzaakt door spelen met vuur door twee jongens. Door de brandweerwedstrijd waren op het moment van de brand slechts 4  brandweermensen van het Bakelse korps thuis. Aanvankelijk werd de brand geblust door brandweer Helmond en de brandweer uit Budel, die net klaar was met hun wedstrijd. Het Bakelse korps maakte het karwei af.

Een heel wat minder mooi karwei in 1979 was een ernstig ongeluk op het kruispunt in De Rips dat aan 5 verpleegsters het leven kostte. Een tankwagen greep de personenauto in de flank en sleurde deze tientallen meters mee. De auto zat bekneld tussen truck en oplegger. Een vreselijk ongeluk en een vreselijk karwei voor de brandweer die toen nog lang niet over de middelen beschikte van nu.

Met het drukker wordende verkeer kreeg het korps trouwens steeds meer te maken met ernstige ongelukken. Zo waren er ook 4 dodelijke slachtoffers te betreuren in 1994 bij twee verschillende ongelukken binnen 24 uur: een ongeluk op het Overschot waarbij de auto finaal doormidden werd gescheurd en een ongeluk op de Middenpeelweg waarbij een slachtoffer meer dan honderd meter werd weggeslingerd.

Ongelukken, zeker als er dodelijke slachtoffers te betreuren zijn, vormen natuurlijk een heel wat minder plezierig onderdeel van het brandweervak. Mede dankzij een prima teamgeest en kameraadschap worden echter ook deze, soms aangrijpende, gebeurtenissen door de brandweermensen meestal goed verwerkt.

Gelukkig valt er ook vaak te lachen bij de brandweer, zoals die alarmmelding waarbij de eerstaankomende brandweerman al lang en breed in de wagen zat en de volgende twee brandweermensen voor zijn neus met het andere voertuig, waarvoor de alarmering bestemd was, vriendelijk zwaaiend wegreden.

Of toen er varkens uit een gierkelder moesten worden gered: de aangewezen vrijwilliger ging gehuld in een waadpak de gierkelder in, zijn mouwen zorgvuldig dichtgetaped. Maar het varken bevond zich natuurlijk achterin de kelder en dus moest er, voorovergebogen, onder de roosters worden doorgelopen. Hierbij schepte hij volop gier in zijn pak zodat de gierbescherming averechts werkte en de gelukkige zich thuis een tijdje kon gaan schrobben.

Een aantal keren wist het korps bij brandweerwedstrijden door te dringen tot de landelijke finaleronde, nl. in Vlijmen,  Alphen a.d Rijn, in 2001 te Groningen en 2003 in Chaam. Een landstitel was echter voor het korps niet weggelegd.

Het materiaal is in de loop der jaren sterk verbeterd, zoals te zien is aan de voertuigen waarover het korps achtereenvolgens beschikte:

En ook een echt mannenbolwerk als de brandweer ontkomt niet aan de emancipatie: In 1997 krijgt het korps Bakel versterking van de eerste brandweervrouw: Penny van der Horst (een echt brandweergeslacht in Bakel) wordt de eerste vrouwelijke vrijwilliger. Ze wordt volgens het Eindhovens Dagblad op handen gedragen.

In 1998 krijgt Brandweer Bakel vanuit de regio een specialistische taak toebedeeld: op de kazerne wordt een WVD-voertuig gestationeerd: een 4-wielaangedreven jeep, voorzien van meetapparatuur om gevaarlijke stoffen te meten. Tot groot verdriet van de “verkenners gevaarlijke stoffen” en tot opluchting van rest van de bevolking wordt echter slechts enkele keren per jaar een beroep op hun specialistische kennis gedaan.